Klankbord

Een klankbord is  iemand of een groep mensen die met aandacht luistert en reageert. Op mij in dit geval. Ik heb wel eens de neiging om te verzanden in minder positieve of optimistische gedachten. Soms spreek ik ze uit. Een ander kan dan een ‘echo’ zijn en het geluid genuanceerd weerkaatsen. Wat mij aanzet tot ander denkgedrag. Uiteindelijk helpt mij dat.

Naast mijn vrouw is onder andere mijn vriend Peter zo iemand. Hij had de truc om sommige momenten van ons samenzijn op te nemen. Ik heb wel eens stukjes terug gezien en/of gehoord. Wat een onzin wij dan uitkraamden.

Binnenkort geeft hij mij een usb-stick met dergelijk materiaal erop. Ik had wel eens wat terug gehoord en lag in een deuk. Zo hadden wij eens lekker gegeten en de nodige biertjes op. Slingerend en lallend fietsten wij naar ons appartement. Onderweg zag Peter een steenuil. Hij wees mij erop. Op het moment dat hij een foto wilde nemen, moest ik nodig kuchen. De steenuil vloog op. Natuurlijk reageerde Peter daarop en nam in plaats van de steenuil onze stemmen op. Ik reageerde balorig, waarop Peter in de lach schoot en ik van hem. Dat terug te horen is fantastisch en geeft onze vriendschap exact weer.

Ik ben blij iets dergelijks meegemaakt te hebben en het nu door de verhalen van het klankbord te herbeleven. Het geeft waarde aan mijn leven. Klankborden zijn voor mij dus belangrijk.     

  

Ilian

Voor wie het nog niet wist, Ilian is mijn kleinzoon. Ik houd een wedstrijdje met hem, al weet hij dat zelf niet. Hij leert net als ik eten, proeven en ruiken. Wat proef en ruik ik nu? Dat is onze standaard vraag. Hij weet het soms niet, omdat hij alle geuren en smaken nog niet kent en ik ben ze aan het herleren. Volgens mij heb ik een lichte voorsprong.

Hij was dit weekeinde hier in Spijkenisse en ik genoot van hem. Bijvoorbeeld hoe hij een stukje appel at. Het is dan proeven, ruiken en slikken in één hap tegelijk. Gisteren at ik ook zo’n appeltje. Het had een licht zoetzure smaak. Een neutrale geur en slikte na goed kauwen soepel weg. Ik denk dat hij qua smaak en geur een lichte (appel) voorsprong heeft. Met koffie win ik.

Wij aten ook worteltjes. Een voor een ´stal´ hij er eentje uit zijn moeders bord. Aan zijn gezicht te zien vond hij ze best lekker. Zijn arme moeder miste haar groente. Gelukkig kon ze erom glimlachen.

Verder kan ik lekker knuffelen met hem. Dit tussen optillen en voorlezen door. Soms ga ik even bij hem liggen op de grond. Ik moet dan uitkijken voor mijn neus en oren. Die vindt hij zo interessant dat hij ze telkens wil pakken.

Het mooie is dat hij vaak glimlacht. Zelfs als hij zich niet lekker voelt. Zo is hij warm en gammel, maar met een glimlach, naar huis gegaan. De andere ochtend was hij verkouden en had wat koorts. Ik hoop dat hij zich nu wat beter voelt en zijn smaak, reuk en energie weer terug heeft. Ik geef hem bij deze vast een glimlach. Dan komt het zeker goed.   

2022 als mijn nukkige tante

2022 als mijn nukkige tante

(Hieronder een deel van een briefwisseling met haar.)

 

Lieve neef,

Jij kan nu wel zeggen dat 2022 een goed jaar was, maar het einde was voor jou dermate rampzalig, dat je eigenlijk van een ramp- of slechtjaar kan spreken. Ik voel mij dan ook helemaal niet goed. Er zijn nog veel meer nare zaken op te noemen. Neem alleen al de oorlog tussen Rusland en Oekraïne. [..]

Lieve tante,

Ach ach. Waarom blijft u nu altijd in het negatieve hangen? Pak nu het mooie weer eens op en zie de fijne vakanties van uw nichten en neven. De mooie en fijne fietstochten die ik gemaakt heb. De vriendschappen en groei als mens. En ja, het jaar eindigde naar voor mij, maar ik sta weer op de rails. Bovendien kan je ook over een naar leven spreken, maar er is veel wat wel goed ging en nu gaat. Ik houd mij daaraan vast. Het geeft mijn bestaan meer glans. Misschien ook iets voor u? positief en optimistisch door het leven gaan! […]

Lieve neef,

Ik bewonder jouw instelling. Hoe doe je dat toch? Ik zie en volg je. Naar mijn maatstaven ben je minder valide. Je loopt matig (bewegen). Fietsen, je lust en je leven, lukt niet meer. Smaak en reuk zijn minder en de verrekijker werkt alleen dichtbij. Zullen wij het een dichtbijkijker gaan noemen? [...]

Lieve geinponem,

Ik bewonder jouw humor. Dat relativeert ook. Een dichtbijkijker. Haha. Wat u doet, is wat ik wil: de tegenslagen afzwakken en dat wat goed gaat en plezier geeft versterken. Fietsen, ik mis het nog niet. En zoals ik mij voel wil ik het niet eens. Eerst maar andere zaken versterken. Wandelen bijvoorbeeld, wat ik ook graag deed en doe. Geuren en smaken kun je testen (trainen). Ik heb nu de instelling: dat wat werkt, versterken en van genieten. Dat geeft positieve gedachten en gevoelens. Zo blijf je zin in het leven houden. […]

Lieve neef,

Oké. Maar ik heb je ook zien huilen. Het werkelijke inzicht op je fysieke en cognitieve staat na het ongeluk. Maar bijvoorbeeld ook de gesprekken met de eerste arts die je behandelde, de eerste zorgverleners en therapeuten. Het was teruggaan naar het fatale moment en de situatie erna. De reactie en gevoelens van je naasten (vrouw, kinderen, moeder en vrienden). […]

Lieve tante,

Ja gelukkig kwamen er gevoelens los en niet alleen cognitieve reacties. Ik stond in de overlevingsstand en daar geldt als nummer 1 het cognitieve. Maar het is meer dan goed dat er emoties loskomen. Diepe narigheid mag ook getoond worden. Dat maakt je meer mens.

Maar nu even wat anders. Ondanks dat ik uw interesse, medeleven en tips waardeer. Vanochtend ben ik met een vriend op pad geweest. Een geluksvogeltje qua naam -  vuurgoudhaantje was onze buit. Laat ik mij aan dat positieve moment vasthouden. Daar heb ik meer aan dan aan negatieve bespiegelingen.   

  

   

 

 

  

Gedicht

Zie mijn vormen.
Zij zijn duizendvoudig
van aard, kleur en voorkomen.

Ik ben de groenling.
Hij die aangedaan is,
geniet van zijn aanwezigheid.

Of van de zwartkop.
Een zomervogel
midden in de winter.

Zie, geniet
en weet.
Weet ...

Een nieuw begin

Zo nu en dan deed ik mee aan een schrijfwedstrijd. Meer voor de leut en inspiratie dan voor de winst. Bovendien kreeg en krijg je professioneel feedback wat mij inspireerde en verbeterde.

De titel van een wedstrijd in december luidt: Een nieuw beging. En misschien ben ik die na mijn ongeluk, herstelperiode en revalidatie wel opnieuw begonnen. Toch wil ik het geen ‘nieuw begin’ noemen, maar een herstart. Dat wil zeggen: Verder gaan met waar je was. Al klopt ook dat niet. Veel moet ik opnieuw leren. Zoals: praten, slikken en optimaal bewegen.

Met praten gaat het beter. Afhankelijk van verkoudheid, schorheid of moeheid. Dat laatste plaagt mij ook tijdens het slikken. Moeheid maakt slikspieren minder krachtig. Ook de articulatie als ik praat is wel eens een stoorzender. Evenzo het soepel bewegen.

Toch zou je over ‘anders’ verdergaan/beginnen kunnen spreken. Ogenschijnlijk simpele en gewone dingen worden meer bijzonder en daarom geniet ik er meer en anders van dan voorheen. Een simpel vogeltje, een groenling bijvoorbeeld, wordt meer bijzonder qua uiterlijk en gedrag dan voorheen. Maar ook een alledaags gesprek met een medemens geeft mij energie en een boost.

Moeten we dan toch over een nieuw begin hebben? Begin 2023 dan graag. Het beste voor een ieder in dat jaar. En met veel genoegen tot ziens en lezens!        

Buiten zijn

Wat bij mij beslist niet weg is, is de drang om buiten te willen zijn. Heerlijk. Matige weersomstandigheden: wind, regen, maken mij dan haast niet uit. Af en toe licht in onbalans, wandel ik door Vogelenzang Noord. Ik kan de verleiding om even aan de rand de polder in te kijken niet weerstaan. Een grote zilverreiger vist langs een slootkant. Een torenvalk bidt en vliegt, op zoek naar een prooi. Verderop zwemmen wat krakeenden. Via het plantsoen bij basisschool de Klinker wandel ik richting huis. Lichte miezer probeert mij te plagen. Wat niet lukt. Thuis krijg ik nog een toetje. Een prachtige vink, een mannetje, scharrelt in de tuin. Een ochtend volop genot.   

Kerst in 110 woorden

Wat een vreemde kerst. Ik minder valide en José, snipverkouden. Geen kinderen en kleinkinderen op bezoek dus, al gaat het met mijn vrouw al beter. Omdat het kerst is, probeer ik meer te genieten van lekker eten en versnaperingen. Minder sondevoeding dus. Het lukt! Volop genieten van wat wel lukt. Wat doe ik nog meer?

Lezen en wandelen. Vanochtend ben ik door twee plantsoenen en de wijk gewandeld. Ik geniet dan van de omgeving en het moois daarin. Vanmiddag ga ik met José het park in. Daar te zijn is al een hoogtepunt. Zo plak ik al het moois aan elkaar. Mindere dingen overdenk ik en zet ik even opzij.