De pechvogel

Onlangs kreeg ik een mail van Jan, die ik uit mijn jeugd ken. Ik voetbalde met hem bij Excelsior Pernis. Daarnaast speelden we af en toe in de buurt van ons huis, of rond de havens bij het dorp waarin wij woonden. Hij is nog steeds actief bij Excelsior, evenals mijn broer Kees. Van hem hoorde hij over mijn fietsongeluk. Omdat hij net als ik vogelliefhebber is en hij mijn blogjes regelmatig leest, trok de nationale tuinvogeltelling hem over de streep om mij een mailtje te sturen. Belangstelling van een jeugdkameraad hoe het met mij gaat is fijn.

In zijn mail had hij het over de pechvogel. Pech in verband met mijn ongeluk en vogel met mijn hobby. Hij zocht de betekenis op. ´Een pechvogel is vernoemd naar een pop in de vorm van een vogel die leraren vroeger naar een leerling gooiden als deze niet oplette´. Aangezien ik vroeger bij een schoolmeester in de klas heb gezeten die dergelijke fratsen uithaalde, kan dat kloppen. Zo valt het één en ander samen. Aan het einde van zijn mail wenste hij mij een goed herstel toe, ´kijkgeluk´ met het vogelen en het schrijven van mijn blog.

 

Met een dergelijke mail ben ik erg blij. Persoonlijke interesse, jeugdherinneringen en wat ons bezighoudt. Dank daarvoor Jan!

 

  

Gedicht

Wat ik zie hoor of voel
heeft op zichzelf geen betekenis.
Die kan ik daaraan meegeven.

Deze gift is mijn eigen geschenk.
Ik noem hem vrolijk, droevig, 
actief of passief.

De wereld om ons heen
vraagt veel. Hoe ik deze zie en ervaar,
is mijn eigen cadeau. 

Gedicht

Ik huil
Niet alleen van verdriet
Meer van geluk

Aan mijn voeten ligt
de Zuidlandse polder en
het Spui

Ik geniet
dat ik daar
mag zijn

Kuif- en krakeenden
Een biddende torenvalk
een buizerd. 'Alles' zie ik

Geluk verbleekt
verdriet, want
de polder is

mijn thuisland
En ik ...
Ik ben daar

Klankbord

Een klankbord is  iemand of een groep mensen die met aandacht luistert en reageert. Op mij in dit geval. Ik heb wel eens de neiging om te verzanden in minder positieve of optimistische gedachten. Soms spreek ik ze uit. Een ander kan dan een ‘echo’ zijn en het geluid genuanceerd weerkaatsen. Wat mij aanzet tot ander denkgedrag. Uiteindelijk helpt mij dat.

Naast mijn vrouw is onder andere mijn vriend Peter zo iemand. Hij had de truc om sommige momenten van ons samenzijn op te nemen. Ik heb wel eens stukjes terug gezien en/of gehoord. Wat een onzin wij dan uitkraamden.

Binnenkort geeft hij mij een usb-stick met dergelijk materiaal erop. Ik had wel eens wat terug gehoord en lag in een deuk. Zo hadden wij eens lekker gegeten en de nodige biertjes op. Slingerend en lallend fietsten wij naar ons appartement. Onderweg zag Peter een steenuil. Hij wees mij erop. Op het moment dat hij een foto wilde nemen, moest ik nodig kuchen. De steenuil vloog op. Natuurlijk reageerde Peter daarop en nam in plaats van de steenuil onze stemmen op. Ik reageerde balorig, waarop Peter in de lach schoot en ik van hem. Dat terug te horen is fantastisch en geeft onze vriendschap exact weer.

Ik ben blij iets dergelijks meegemaakt te hebben en het nu door de verhalen van het klankbord te herbeleven. Het geeft waarde aan mijn leven. Klankborden zijn voor mij dus belangrijk.     

  

Ilian

Voor wie het nog niet wist, Ilian is mijn kleinzoon. Ik houd een wedstrijdje met hem, al weet hij dat zelf niet. Hij leert net als ik eten, proeven en ruiken. Wat proef en ruik ik nu? Dat is onze standaard vraag. Hij weet het soms niet, omdat hij alle geuren en smaken nog niet kent en ik ben ze aan het herleren. Volgens mij heb ik een lichte voorsprong.

Hij was dit weekeinde hier in Spijkenisse en ik genoot van hem. Bijvoorbeeld hoe hij een stukje appel at. Het is dan proeven, ruiken en slikken in één hap tegelijk. Gisteren at ik ook zo’n appeltje. Het had een licht zoetzure smaak. Een neutrale geur en slikte na goed kauwen soepel weg. Ik denk dat hij qua smaak en geur een lichte (appel) voorsprong heeft. Met koffie win ik.

Wij aten ook worteltjes. Een voor een ´stal´ hij er eentje uit zijn moeders bord. Aan zijn gezicht te zien vond hij ze best lekker. Zijn arme moeder miste haar groente. Gelukkig kon ze erom glimlachen.

Verder kan ik lekker knuffelen met hem. Dit tussen optillen en voorlezen door. Soms ga ik even bij hem liggen op de grond. Ik moet dan uitkijken voor mijn neus en oren. Die vindt hij zo interessant dat hij ze telkens wil pakken.

Het mooie is dat hij vaak glimlacht. Zelfs als hij zich niet lekker voelt. Zo is hij warm en gammel, maar met een glimlach, naar huis gegaan. De andere ochtend was hij verkouden en had wat koorts. Ik hoop dat hij zich nu wat beter voelt en zijn smaak, reuk en energie weer terug heeft. Ik geef hem bij deze vast een glimlach. Dan komt het zeker goed.   

2022 als mijn nukkige tante

2022 als mijn nukkige tante

(Hieronder een deel van een briefwisseling met haar.)

 

Lieve neef,

Jij kan nu wel zeggen dat 2022 een goed jaar was, maar het einde was voor jou dermate rampzalig, dat je eigenlijk van een ramp- of slechtjaar kan spreken. Ik voel mij dan ook helemaal niet goed. Er zijn nog veel meer nare zaken op te noemen. Neem alleen al de oorlog tussen Rusland en Oekraïne. [..]

Lieve tante,

Ach ach. Waarom blijft u nu altijd in het negatieve hangen? Pak nu het mooie weer eens op en zie de fijne vakanties van uw nichten en neven. De mooie en fijne fietstochten die ik gemaakt heb. De vriendschappen en groei als mens. En ja, het jaar eindigde naar voor mij, maar ik sta weer op de rails. Bovendien kan je ook over een naar leven spreken, maar er is veel wat wel goed ging en nu gaat. Ik houd mij daaraan vast. Het geeft mijn bestaan meer glans. Misschien ook iets voor u? positief en optimistisch door het leven gaan! […]

Lieve neef,

Ik bewonder jouw instelling. Hoe doe je dat toch? Ik zie en volg je. Naar mijn maatstaven ben je minder valide. Je loopt matig (bewegen). Fietsen, je lust en je leven, lukt niet meer. Smaak en reuk zijn minder en de verrekijker werkt alleen dichtbij. Zullen wij het een dichtbijkijker gaan noemen? [...]

Lieve geinponem,

Ik bewonder jouw humor. Dat relativeert ook. Een dichtbijkijker. Haha. Wat u doet, is wat ik wil: de tegenslagen afzwakken en dat wat goed gaat en plezier geeft versterken. Fietsen, ik mis het nog niet. En zoals ik mij voel wil ik het niet eens. Eerst maar andere zaken versterken. Wandelen bijvoorbeeld, wat ik ook graag deed en doe. Geuren en smaken kun je testen (trainen). Ik heb nu de instelling: dat wat werkt, versterken en van genieten. Dat geeft positieve gedachten en gevoelens. Zo blijf je zin in het leven houden. […]

Lieve neef,

Oké. Maar ik heb je ook zien huilen. Het werkelijke inzicht op je fysieke en cognitieve staat na het ongeluk. Maar bijvoorbeeld ook de gesprekken met de eerste arts die je behandelde, de eerste zorgverleners en therapeuten. Het was teruggaan naar het fatale moment en de situatie erna. De reactie en gevoelens van je naasten (vrouw, kinderen, moeder en vrienden). […]

Lieve tante,

Ja gelukkig kwamen er gevoelens los en niet alleen cognitieve reacties. Ik stond in de overlevingsstand en daar geldt als nummer 1 het cognitieve. Maar het is meer dan goed dat er emoties loskomen. Diepe narigheid mag ook getoond worden. Dat maakt je meer mens.

Maar nu even wat anders. Ondanks dat ik uw interesse, medeleven en tips waardeer. Vanochtend ben ik met een vriend op pad geweest. Een geluksvogeltje qua naam -  vuurgoudhaantje was onze buit. Laat ik mij aan dat positieve moment vasthouden. Daar heb ik meer aan dan aan negatieve bespiegelingen.   

  

   

 

 

  

Gedicht

Zie mijn vormen.
Zij zijn duizendvoudig
van aard, kleur en voorkomen.

Ik ben de groenling.
Hij die aangedaan is,
geniet van zijn aanwezigheid.

Of van de zwartkop.
Een zomervogel
midden in de winter.

Zie, geniet
en weet.
Weet ...