vrijdag 17 januari 2014

Die morgen



Die morgen

kleurt water roze
breken golven zwart
drijven wolken wit

verwaait wind nacht
wap’ren vlaggen strak
vallen ganzen in

varen mensen over
klotsen golven schuim
vult licht dag

vrijdag 10 januari 2014

Beste lezer, Mijn nieuwe dichtbundel 'Schoonheid in inkt' is uit. De titel zegt het al, in inkt heb ik geprobeerd 'schone' momenten uit mijn leven vast te leggen. Aan de lezer of dat gelukt is. Muriel Nandkoemarsing is het, gezien haar cover, in ieder geval gelukt - bedankt Muriel. Klik op de link hieronder en bekijk een preview. Ook kan het boek besteld worden, in dat geval veel leesplezier. Tino van kampen

woensdag 25 december 2013

Bonnetjes




 Eerder


De roltrap ontlaadt statische elektriciteit in mijn arm. Ik schrik en slaak een kreet. Femke, diep in gedachten verzonken, maakt een katachtige sprong na mijn reactie. Het winkelend publiek kijkt ons verbaasd aan na dit ongebruikelijke tafereel. Om van de schrik te bekomen drinken we koffie in het inpandige restaurant van het warenhuis. Daarna volgt toiletbezoek. Het bij de tourniquet gekregen bonnetje kan worden omgewisseld voor geld bij het restaurant. Echter dat kan alleen als je iets besteld. We bewaren het bonnetje.


Later


Zondagmorgen. Samen met José doe ik kerstinkopen. Na diverse winkels bezocht te hebben is het tijd voor de koffie. Eerst naar het toilet, het bonnetje leveren we dan in bij de kassa. Dat moet echter vooraf aan de caissière gegeven worden en niet na het aanslaan van de cijfertoetsen. We bewaren het bonnetje en leveren het later in bij een verkoopafdeling in diezelfde winkel. Het blijkt alleen geldig in het restaurant.

donderdag 5 december 2013

zorg



Het herfstpark is op zijn mooist. Een warme herfstgloed weerkaatst van de bladeren. Regelmatig staan mijn vader en ik stil om de kruidige boslucht op te snuiven. Bijna niets verraadt de aanwezigheid van de stad en de industrie. Speels brengen we de diverse boomsoorten op naam. Als een gitzwarte merel ons aanstaart en zijn snavel scherpt, zegt mijn vader: “Misschien is het toch beter dat ik een dagje extra naar de dagbesteding ga”. Er valt een zware last van mijn schouders. Nu kan ik de boodschap, die al dagen aan mij knaagt, makkelijker brengen. Ik hoef alleen maar op zijn suggestie in te gaan. Voor mij is het ijs gebroken en ontspannen keuvelend lopen we over de paden. Bij een blauwe reiger staan we stil. Geconcentreerd vangt hij een waterkever uit een ondiepe sloot. Deze middag, die we afsluiten met een warme kop thee en een pepernoot, is als een geschenk. Ik zal hem koesteren.

herfstbos
op een berkenstam
de judasoor

zondag 24 november 2013

Gedicht



Zij drijven als slagschepen
op het blauw.
Nu nog vredig en helder wit,
maar straks
als  zij donker en dreigend zijn,
barst water
uit hun bulderend ruim.
De haas zoekt
met vooruitziende blik een
hoge plek.
Koeien keren hun konten
tegen de wind.
En ik, ik wacht tot weerlicht
de stad ontsluit.

dinsdag 19 november 2013

Oude mensen en de dagen die voorbij gaan




Zondagmorgen. Lantarens doven. Een stad ontwaakt. Alleen honderden kleine lampjes in herfstkale bomen blijven branden. Op een straathoek spreekt een man onhoorbaar in zijn mobiel. Een bewaker, van in retro-stijl gebouwde winkelstraten, groet een eenzame wandelaar. Hier en daar lichten vensters op. Achter het glas bewegen schimmige gestalten. In een woning zoekt een oude man zijn zoon, die er even niet is. “Ik dacht dat jij je verstopt had”, zegt hij als de zoon later binnenkomt. Verstrooid maakt hij zijn ontbijt klaar. “Ga maar zitten pa, ik zorg wel voor alles”.
Gelaten gaat de man in de oude herfstdag op. In de middag als zijn vrouw, ontslagen uit het ziekenhuis, thuiskomt prikt de zon door de mist. Zij gaat weer voor hem zorgen, terwijl juist zij de meeste zorg nodig heeft.



grauwe herfstdag
als bevroren de koolmees
slechts een tak wuift