dinsdag 5 mei 2015

I



Wij zaten aan tafel
en speelden een spel,
praatten en lachten wat
zoals we altijd deden.

Laatst stond ik met naasten
rondom jouw bed, achter
elke traan lag een lach verborgen,
achter elke lach een traan.

Nu mag je opnieuw leren
praten, slikken en spelen.

dinsdag 7 april 2015

Oude Kwaremont



Paaszondag valt dit jaar in het eerste weekeinde van april. De dag dat ook de 99ste Ronde van Vlaanderen van start zal gaan. Om tien uur is de officieuze start op de Grote Markt van Brugge. Na 9,2 kilometer zal ter hoogte van de Bromblik de officiële start plaats vinden. Er wacht de coureurs dan nog 264,2 kilometer aan asfalt, kinderhoofdjes en hellingen, voordat aan de Minderbroederstraat in Oudenaarde de winnaar zich zal laten huldigen.

snot, zweet en tranen
een bont lint van wielrenners
trekt door ‘t Vlaamse land

Nadat mijn vrouw en ik de start hebben gezien via de Vlaamse VRT, rijden wij naar onze volkstuin. Vlaanderens mooiste zet ik uit mijn hoofd. Wij gaan grond verzetten, aardappels poten en uien leggen. Als wij pauze houden valt het mij op hoe stil het is op de tuin. Alleen de kerkklok van Poortugaal en het zachte monotone geronk van een schip op de Oude Maas is hoorbaar. De drang om op mijn i-phone, even maar, naar Vlaanderen te kijken kan ik niet weerstaan.

helling 3, Kortekeer
het peloton valt uiteen
o, was ik maar daar

Vanaf dat moment worstel ik met het genot in de tuin en de spanning van de koers. Om half drie is het mij genoeg. Als een speer in zijn snelste vlucht ruim ik al het tuingereedschap op en maan José tot spoed. Ik wil naar huis. Glimlachend geeft zij zich gewonnen. Om half vier zitten we voor de buis. De koplopers rijden net de Steenbeekdries op. De finale is begonnen. Nog twintig kilometer te gaan. Twee mannen rijden op kop. De Noor Kristoff en de Nederlander Terpstra. Omdat Kristoff de betere sprinter is zal Terpstra hem moeten lossen op de Oude Kwaremont. De Noor is echter te sterk, hij is als eerste boven. Nu wacht Terpstra alleen nog de sprint. Een list zou uitkomst kunnen bieden. Kristoff is echter niet van gisteren, pareert een aanval net voor de streep en komt als eerste over de finish. Vlaanderen heeft een nieuwe held.

zondag 29 maart 2015

Liefde overwint



Liefdevol en vriendelijk als zij is, besluit zij om haar vriend te helpen bij een sollicitatie. Enthousiast schrijft zij dan ook een aanbeveling naar een potentiële werkgever. Echter, in de brief spelt zij het woord geïnteresseerd fout. De spellingscontrole biedt uitkomst. Het alternatief wordt als gevolg van leesblindheid en/of onzorgvuldigheid klakkeloos overgenomen. Haar vriend is nu gedesinteresseerd. Ik wacht geduldig af of haar vriend wordt aangenomen.


vrijdag 20 maart 2015

Verplaatsingen




Vriend Niels vertelde het mij eerder: “Wij mensen zijn ons hele leven bezig met het verplaatsen van dingen en gedachten”.

Nadat ik de boodschappenwagen met het winkelwagenontgrendelmuntje van het slot heb afgehaald, waarvan ik eerder op dit blog kond heb gedaan, loop ik langs de schappen en vul de kar, om hem later bij de kassa te legen. De boodschappen plaats ik één voor één op de lopende band. Terwijl de caissière ze scant, vul ik opnieuw de kar. Dit moet vlug gebeuren omdat de ruimte na de kassa zeer beperkt is. Dan reken ik af en rij naar een speciaal daarvoor in het leven geroepen inpaktafel. De boodschappentassen zet ik op de tafel en vul ze met de boodschappen uit mijn kar. Omdat het pad langs de tafel smal is, moet ik om de haverklap opzij om andere klanten te laten passeren. Zij willen blijkbaar onder geen beding gebruik maken van de tafel. Thuis gaan de boodschappen opnieuw door mijn handen van tas naar kast. Huisman zijn heeft zo zijn charmes.

donderdag 5 maart 2015

Ontgrendelmuntje





Als ik in het muntenvakje van mijn portemonnee kijk, blijkt hij verdwenen. Nu kan ik de boodschappenkar niet van het slot afhalen. Femke biedt uitkomst, ik mag er een van haar lenen. Later loop ik dan ook vrolijk door de supermarkt. Nadat ik de boodschappen heb betaald en de kar naar buiten rijd, vraagt een vrouw of zij mijn kar mag overnemen. “Dat is goed”, zeg ik. Blij door de goede daad rijd ik op de fiets naar huis. Pas dan is er het besef, dat ik een ontgrendelmuntje armer ben en vijftig eurocent rijker.